एस्पी कोइराला, सर्जक/पूर्वअर्थमन्त्री
जीवन केही पनि होइन रहेछ, ३० सेकेन्डमा चट हुँदो रहेछ । हाम्रो जीवन हावा भरिएको बेलुन रहेछ ।
जितु नेपाल, हास्यकलाकार
सबैलाई थाहा छ, जीवन अमुल्य छ, क्षणिक छ, त्यसैले रिस, डाहा, तनावजस्ता अवगुणबाट मुक्त भएर बाँच्नुपर्छ तर मानिस त्यही गोलचक्करमा फसेको छ । भय र आतंकका बीच मृत्युलाई नजिकबाट नियाल्दा मानिस त्यही तथ्यसँग जोडिन पुग्छ ।
समा थापा, समाचारवाचिका
जीवन एक भोगाइ हो, जसलाई जस्तोसुकै परिस्थितिमा पनि भोग्नैपर्छ, यो महाभूकम्पमा प्रत्यक्ष चोट नलागे पनि जीवन भोग्न निकै कष्टकर भएको छ यसको उपचार सायद समयले नै गर्नेछ । समय बित्दै जाँदा चोटहरूमा पनि खाटा लाग्दै जाला भन्ने आशा गरौं ।
मिथिला शर्मा, नायिका
म अहिले सोच्दैछु, सही अर्थमा जीवन के रहेछ भनेर । छिमेकिको महत्व, एकअर्काको साथ र सहयोगको कति महत्व हुने रहेछ भन्ने थाहा भयो ।
गिरिश खतिवडा, र्यापर/सञ्चारकर्मी
वास्तवमा जीवन र मृत्यु दुवै अत्यन्त नजिक छन् । जुनसुकै बेला जसको पनि जित हुनसक्छ । यत्रो विपत्तिबाट उम्कन सफल धेरैले अहिलेसम्म मृत्युलाई नै जितिरहेका छौं तर बचेको जीवनसँगै भय र आतंकले पनि सँगसँगै पछ्याइरहेको छ । यसलाई जितेर अगाडि बढ्नु आवश्यक छ । नेपाल आमाको मुहार हँसाउनका लागि अहिले त्यस्तै विजेताहरूको आवश्यकता छ ।
सुवास कार्की, बेलासे
जीवन त ऐना रहेछ भन्ने लाग्यो । ऐनाझैं यो कतिबेला फुट्छ थाहा हुँदैन रहेछ । त्यही भएर एकअर्कालाई माया, सद्भाव प्रदान गर्दै सफा मन लिएर बाँच्नुपर्छ ।
नम्रता सापकोटा, नायिका
मलाई त जीवन पानीको फोका हो जस्तो लाग्यो, जतिबेला पनि फुट्न सक्छ ।
सागर लम्साल ‘बले’, कलाकार
पहिला त जीवन यत्ति नै रहेछ, अब मरिन्छ भन्ने लागेको थियो तर बाँचेपछि चाहिँ जीवन नयाँ–नयाँ कुरा भोग्ने अनुभवको सँगालो रहेछ भन्ने लागेको छ ।
जानकी तारामी मगर, गायिका
जीवन उत्तर नै दिन नसकिने परीक्षाको प्रश्न जस्तो पो लाग्यो । न त आफूसँग यसको उत्तर छ, न त चिटिङ गर्नलाई अन्य परीक्षार्थीको उत्तरपुस्तिकामा आँखा पुर्याउन सकिन्छ । खै के हो यो कठिन जीवनको परिभाषा ?
सुलोचना थिङ, निर्देशक
जीवन सुख र दु:खको सम्मिश्रण हो । दुवै पललाई हामीले मिलाएर लैजान सक्नुपर्छ । भय र त्रास हाम्रो जीवनमा कुनै पनि पल आउन सक्छ, जुन अहिले हामी नेपालीले भोगिरहेका छौं । जीवनमा अझै धेरै काम गर्नु छ, महाभूकम्पका कारण यत्तिकै सकिन्छ कि क्या हो जस्तो महसुस भएको अवस्था थियो ।
फुर्वा शेर्पा, निर्देशक
जीवन शून्य रहेछ, कहाँ कतिखेर के हुन्छ केही थाहा नहुने, अहिले हामी जीवन र मृत्युबीचको पुलमा छौं ।
भोलाराज सापकोटा, रंगकर्मी
मैले सोचे, मेरो जिन्दगी यति नै रहेछ, मृत्युलाई नजिकबाट देखेको महसुस भयो । कोही रोइरहेका थिए, कोही कराइरहेका थिए । एकदिन सबै जनाले मर्नु छ, तर मृत्युदेखि मान्छे कति डराउने रहेछ भन्ने कुरा देख्न र भोग्न पाइयो । बल्ल ‘सेकेन्ड’ को महत्व बुझियो । ५३ सेकेन्डको भुइाचालोले ८ हजारभन्दा बढीको ज्यान लियो ।
शंकर बीसी, नायक/निर्देशक
मृत्युको मुखमा पुग्दा पनि मानिस बाँच्नका लागि अन्तिम संघर्ष गर्दो रहेछ । अहिले म र बाँच्न सफल भएका सबैको अनुभूति यस्तै छ ।
आशिष प्रसाईं, इभेन्ट म्यानेजर
प्रत्यक्ष रूपमा जीवनको कठिन मोडको अनुभव हासिल गर्न सकियो । जुन बिल्कुलै नयाँ अनुभव थियो । यो पृथक अनुभव कष्टकर थियो ।
योगेन्द्र श्रेष्ठ, द्वन्द्व निर्देशक
प्राकृतिक विपत्तिको बेला धनि, गरिब, ठूलो, सानो सबै एकै समान हुने रहेछन् । आखिर जीवन कसैको हातमा रहेनछ, साथै मानिसको ज्यानभन्दा अरू कुनै कुरा ठूलो नहुने रहेछ । यो अनुभव हासिल गरियो ।
कपिलमणि दीक्षित, आर्टिस्ट
साँच्चै नै २ दिनको घामछायाँ रहेछ, जीवन । तसर्थ यो जीवनलाई बाँचेसम्म यो जगतको हितको काममा समर्पित गर्नुपर्छ । किनभने काल आज आउने हो कि भोलि थाहै हुन्न रहेछ ।
तेन्जिङ शेर्पा, इभेन्ट म्यानेजर
जीवन एउटा संयोग मात्र रहेछ, जसको न त सुरुवात न अन्त्य नै हाम्रो हातमा छ । संकटको समयमा मानिस बाँच्नका निम्ति कठोर संघर्ष गर्दो रहेछ ।
लक्ष्मी बस्नेत, मोडल
साहसी मान्छेहरू जीवनका उकाली ओरालीहरूमा आउने थुप्रै भुइँचालो निर्धक्कसँग पार गर्छन्, आत्तिँदैनन्, हतासिँदैनन् ††† तैपनि यो भूकम्पको भय र आतंकको बीचमा बसेर सोच्दा जीवन भगवानकै देन हो, उनले दिएको शरीर जतिबेला लान सक्छन् भन्ने लाग्यो †††
मेनुका थापा, अधिकारकर्मी
अहिलेको संकटग्रस्त र सकसपूर्ण दिनहरूमा मैले आफूलाई व्यस्त बनाउनुपर्छ भन्ने ठाने, जसलाई सहयोगको खाँचो छ, उसलाई सक्नेसम्मको सहयोग गरे । जीवनको कठिन मोडमा भय र आतंकका बीच कसरी बाँच्नुपर्छ भन्ने मानिसहरूलाई यो घटनाले पाठ सिकाएको छ ।
निर्णय श्रेष्ठ, र्यापर/समाजसेवी
यो अवस्थामा बसेर सोच्दा जीवन भनेको एकछिनमा उड्ने धुवा जस्तो लाग्यो । आखिर के रहेछ र हामी मानिसको हातमा ? हाम्रो घर हाम्रो जीवन र हामी–हामी भन्थ्यौं, तर निमेष भरमा हाम्रो केही नरहने स्थिति आउने रहेछ । अहिले ‘को राजा को भिखारी’ सबै को अस्तित्व एकै रहेछ भन्ने लाग्यो ।
सविना कार्की, गायिका
भय र आतकंको बेला सोच्न पनि नसकिने अवस्था हुँदो रहेछ । कति बेला के हुने हो भनेर मात्र दिमागमा कुरा खेल्ने रहेछ । अहिले त मस्तिष्क नै खाली छ, जसरी भए पनि बाँच्ने प्रयासमा छौं हामी सबै ।
सिम्पल खनाल, नायिका
भय र आतंकको बीचमा बसेर सोच्दा जीवन भन्ने कुरा १ मिनेटमा तहस नहस हुने रहेछ भन्ने बुझें । १ मिनेटको त्यो त्रासदीपूर्ण अवस्थाबाट हामीले नयाँ जीवन प्राप्त गर्न सक्यौं । सानो गल्तीले जीवन समाप्त हुने रहेछ भने सावधानीले जीवन बचाउन सकिने रहेछ ।
वसन्त सापकोटा, संगीतकार
जीवनको सार्थक यात्रा आत्मबोध तर्फकै आन्तरिक यात्रा रहेछ, जुन हाम्रै भौतिक शरीरबाटै सुरु हुन्छ तर अन्त्य अनन्त छ । यसकारण भौतिक सम्पतिमा गरिने लोभलाई मैले अप्राकृतिक महसुस गरेँ ।
शान्तिम कोइराला, गायक
मैले न भय न त आतंक नै महसुस गरे । मानव जातिले जब प्रकृतिको विरुद्ध गएर काम गर्छन् तब यि सबै कुरा हुनु त स्वाभाविक नै हो ।
निशा शर्मा, अभिनेत्री
जीवन उधारो रहेछ, जीवन अर्काकै रहेछ, हामी डेरावाल मात्र रहेछौं । धेरै सपना देखेर सपना पाउन दौडिने मुर्ख रहेछौं हामी । जीवन नितान्त शून्य रहेछ । हाम्रो मृत्यु निश्चित छ । भय र आतकंमा मैले जीवनलाई यसरी नै बुझें ।
निरु खड्का, अभिनेत्री
प्राकृतिक विपत्तिको औषधि भनेकै माया–सद्भाव र सहयोग हो भन्ने लाग्यो ।
सुवास रेग्मी, संगीतकर्मी
जीवन त कर्कलाको पानी रहेछ । त्यसैले कसैले पनि दु:खमा आत्तिने र सुखमा मात्तिने गर्नुहुँदैन् । सक्दो एकअर्कालाई सक्ने सहयोग गरौं । सकारात्मक भाव बोकी अघि बढौं ।
सीमा संग्रौला, गायिका
आतंकले नै भयलाई सिर्जना गर्छ, जसले गर्दा मानिसको मन र मस्तिष्कमा विभिन्न किसिमका कुराहरू खेल्न थाल्छन् । आफ्नो अमूल्य जीवनलाई कसरी संरक्षण गर्ने ? म र सबैले महसुस गरेको कुरा यही नै हो ।
पूजा गुरुङ, गायिका
हर्ट बिटको स्पिड कन्ट्रोल नभएको अवस्था छ । बाहिर पालमा बसौं, लामखुट्टेको बिगबिगी अनि घरभित्र गयो मनभित्र भूकम्पको बिगबिगी । बाँच्न निक्कै संघर्ष गर्नुपरेको छ ।
कमल श्रेष्ठ, ग्लामर फोटोग्राफर
जीवन बाँच्न पाउनु नै ठूलो कुरा रहेछ, तेरो मेरो भनेर स्वार्थ राख्नु बेकार रहेछ र मान्छेको आत्मबल, उदार मनले मात्र ऊ धनी हो कि गरिब भनेर छुट्याउने रहेछ जस्तो लाग्यो ।
मीना न्यौपाने, सौन्दर्यविज्ञ
मेरो अनुभवमा जीन्दगी दुई दिनको चोला रहेछ । आज हो कि भोलि, अहिलेको भय र आतंकबीचको जिन्दगी त संघर्ष नै रहेछ ।
भीम लिम्बू, गायक
एक किसिमले सोच्दा जीवन केही होइन रहेछ । जताततै शून्यजस्तो लाग्छ, बाँच्नका लागि मात्रै हामी यात्रारत रहेछौं । तर अर्को किसिमले सोच्दा हामी सबैले हातेमालो गरी सबै एक भएर हिँड्नुपर्ने रहेछ ।
प्रसन्न पौडेल, निर्देशक
हामी सबै प्रकृतिको दास रहेछौं । प्रकृतिलाई उछिन्न सक्छु भनेर घमन्ड गर्नु बेकार रहेछ ।
बद्री पंगेनी, लोक गायक
मेरो जीवन मेरा लागि होइन रहेछ भन्ने अनुभूति गरें ।
वसन्त भट्ट, कलाकार
यस्तो दिन देख्छु भन्ने सोच्नु त के कल्पनासम्म गरेको थिइन् । म आमनेपाली नागरिकलाई अनुरोध गर्छु, नअत्तालिनुस्, समयसँगै सबै कुरा ठीक हुन्छ ।
ममता प्रधान, नायिका
सार्थक जीवन एउटा साहसिक यात्रा हो र साहसिक जीवन बाँच्ने नैसही गन्तव्यमा पुग्छ भन्ने महसुस गरेकी छु ।
अदीति बुढाथोकी, मोडल
जीवन त केही होइन रहेछ, मानिस व्यर्थै लोभ ईश्र्या र घमण्ड गर्दो रहेछ, भन्ने चेतना भयो ।
भीषण मुकारुङ, गायक
copy by साप्ताहिक
No comments:
Post a Comment