म निकैबेर सोचिरहेँ यो माया भन्ने चिज कस्तो होला ?

धादिङबाट काठमाडौं जादै थिएँ ,  बस प्याकाप्याक थियो ! लास्ट सिट एकजना शुभचिन्तकको माया ले गर्दा सिट खाली भयो ।
म त्यहीँ बसेँ , अगाडी थुप्रै उभिँदै थिए ठिक्क म भन्दा अगाडी एकजना चम्कौली टाईपकि बैनी थिईन आँखा जुद्दै थियो उनको फोन आयो
फोन उठाईन , अनि उठाएर झर्किदै भनिन ह्या आम्दैछु कति फोन गर्न सकेहोलान ह्याँ गाडीमा आम्दैछु त ! अब आईसकेँ भनेर काटिदिईन फोन फेरी आयो यसपाला उठाउँदै नउठाई काटिन
सायद घरबाट आमा बा कसैको फोन थियो हाेला ,
गाडी झन प्याक हुँदैथियो घचाघच थियो
उनको फोन फेरी आयो
यसपाली भने उठाईन !
चेहरा नै खुशी थियो उनि भन्दै थिईन अँ के कस्तो छुट्न मन नलाई नलाई छुटियो , अब भेट कहिले होला है ? यस्ता धेरै गफ गरिन , करिब पाँच मिनेट । अनी नम्र भएर भनिन एकछिन बोलन नराखन कस्तो बोल्न मन लाईराछ ।
सायद यो ब्वाईफ्रेण्ड को फोन थियो ।
।।
म निकैबेर सोचिरहेँ यो माया भन्ने चिज कस्तो होला घरबाट फोन आउँदा बोल्नै मन नलाग्ने तर पराईलाई आफ्नो ठानेर बोलिराख्न मन लाग्ने ?